Tasjkent, waar drie culturen samenkomen
De hoofdstad van Oezbekistan is een perfecte mix van Europa en Azië. Drie culturen komen samen in deze weidse stad. Bewoners met Aziatische, Russische en Arabische gelaten leven vreedzaam met elkaar. Na een verwoestende aardbeving in 1966 werd de stad snel herbouwd, waardoor het een modern centrum heeft met brede avenues, parken en vooral veel fonteinen. De oude en de nieuwe stad, gescheiden door het Ankhor kanaal, beschikken beide over een centraal plein. Van de oude stad is een klein gedeelte met nauwe steegjes na de aardbeving bespaard gebleven. Breng eens een bezoek aan de Chorsu Bazaar, waar u echte Plov kunt proberen als lunch. Een bezoekje waard zijn ook de medressa’s van Kukeldash en Barak Khana.

Indrukwekkend Samarkand
De meest indrukwekkende bezienswaardigheden van Oezbekistan vindt u in Samarkand. Deze stad heeft behoorlijk wat doorstaan ten tijde van Alexander de Grote, Djenghis Khan en Timoer. De cultuur is dan ook zeer divers en de stad heeft bijnamen als ‘het Rome van het oosten’ en ‘de parel van de Zijderoute’.

Het majestueuze Registan plein
is een van de indrukwekkendste plekken ter wereld. De drie prachtige medressa’s geven de Registan deze prachtige aanblik. Waar ter wereld vindt u drie kathedralen aan één plein! Andere interessante monumenten in Samarkand zijn het Guri Amir Mausoleum en de Bibi Khanym Moskee. Deze gigantische moskee was een van de grootste van de Islamitische wereld en het juweeltje van Timoer, opgedragen aan zijn geliefde.

Shakhrisabz, het thuis van Timoer
De heerser Timoer, de Oezbeekse vader des vaderlands, is in Shakhrisabz geboren en getogen en alles houdt hier dan ook verband met hem. Shakhrisabz is een kleine stad en lijkt weinig bijzonder, totdat u de monumenten en ruïnes in de smalle straatjes ontdekt. Van het grootste monument, het Ak-Saray Palace (het Witte Zomerpaleis), is niet veel meer over. De 40 m hoge toegangspoort geeft een idee hoe groot dit paleis geweest moet zijn. Maak ook een rondje over de levendige bazaar.

Oriëntaals Boechara
Boechara is een van de oudste steden van Oezbekistan. Al in de 9e eeuw werd er handel gedreven en er lijkt weinig veranderd te zijn. De stad heeft zijn bestaan te danken aan de oase rond de Zeravshan rivier. Groene parken en tuinen, nauwe straatjes en historische en architectonische monumenten uit vele tijdperken bepalen het stadsbeeld. De karavanserais en medressa’s geven nu geen onderdak meer aan kamelen en hun berijders, maar zijn in gebruik als souvenirwinkeltjes of musea.Vele zandstenen monumenten zijn beschermd door UNESCO. Eén hiervan is de Kalon Minaret, gebouwd in 1127 na Christus en de hoogste van het land. De hoogte imponeerde Djenghis Khan dusdanig dat hij besloot hem te laten staan tijdens zijn verwoestende veroveringen. Het hart van het centrum wordt gevormd door de Lyabi-Hauz, een van de weinig overgebleven regenwaterbassins. Rond deze vijver komen nu de inwoners samen om te praten en te schaken rondom de shaykhanatafels. Doe als de bevolking doet en strijk na een dag vol indrukken neer bij een van de theehuizen rondom de vijver.

Khiva, een openluchtmuseum
Bij het betreden van de ommuurde binnenstad van Khiva, heeft u het gevoel terug in de tijd te zijn gekeerd. Het oriëntaalse centrum Ichon-Kala is een sprookje zoals het bewaard is gebleven, als een oase in de woestijn. De gehele binnenstad is opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en bevat vele mausolea, medressa’s en moskeeën uit de 18e en 19e eeuw. De dikke, turkooiskleurige Kalta Minor minaret is het meest in het oog springende bouwwerk. De silhouetten van de minaretten, ingeklemd door huizen van klei met platte daken, geven een duidelijk beeld van hoe eens een typisch Centraal-Aziatische handelsstad eruit heeft gezien.